Naprzód, drużyno harcerzy,

ducha na górny lot wzbij!

Zamiar na siły nie zmierzy,

więc wstań i kochaj, i żyj!

Nim stanąć nam przyjdzie do boju,

nim pójdziem dać życie i krew,

martwym wśród trudu i znoju

życie tchnie jasny nasz śpiew./bis

Ducha w spiż zmienić nam trzeba,

w sercach rozgorzeć na cud,

złotej wolności cud z nieba,

by w smutny ponieść go lud.

Nim stanąć…

Ciało w moc wielką ze stali,

wola potężna jak Bóg,

wojna te więzy rozwali,

powiedzie, gdzie złoty brzmi róg.

Nim stanąć…^[1]