Narodził się Jezus w stajni ubogi,

Uniżył majestat chociaż, chociaż Pan srogi.

/Będąc Synem Najwyższego

Nie miał miejsca godniejszego... Swojej osobie./bis

W stajni z bydlętami gospodą staje,

Ubogim pastuszkom w pole znać daje;

Wszyscy się ze snu porwali,

Skoro światłość oglądali... Po nad Betlejem./bis

A gdy usłyszeli anielskie pienie,

Że się narodziło ludzkie zbawienie,

Krzyknął jeden na drugiego:

„Pójdźmy oglądać nowego ... Gościa na ziemi”./bis

A gdy pastuszkowie pokłon oddali,

Wcielonemu Bogu powinszowali,

Potem kładli swoje dary:

„Przyjmij od nas te ofiary... Jezu nasz drogi”./bis^[1]