Nas nie stać dziś na tęsknoty,

Na chwilę słabości i żale.

Idziemy naprzód swoją drogą,

Niezłomnie, uparcie, wytrwale

Choć cudze wciąż nas wita niebo,

Choć ziemia grzebie nas niczyja,

Wciąż rytm naszych kroków żołnierskich

Niezmienny swój rozkaz wybija:

/Równaj krok, naprzód marsz!

Polska to odzew nasz, odzew nasz!/bis

Nie zmylą nas rozstajne drogi,

Ni obce nas hasła nie zwiodą,

A kamień, który padł pod nogi

Nie będzie nam w marszu przeszkodą!

Ni radość już nas nie oślepi,

Ni cios nie złamie, lub nieszczęście,

Pójdziemy, jak dawniej przed siebie,

Zacisnąwszy i zęby i pięście!

/Równaj krok, naprzód marsz!

Polska to odzew nasz, odzew nasz!/bis

Nas nie stać dzisiaj na tęsknoty,

Na chwile słabości i żale.

Idziemy naprzód swoją drogą,

Uparcie, niezłomnie, wytrwale!

I choćby świat się nam zawalił

I znów samotnym zostać przyszło,

Po gruzach będziemy szli dalej,

Aż staniem u celu, nad Wisłą!

/Równaj krok, naprzód marsz!

Polska to odzew nasz, odzew nasz!/bis^[1]