Nas nie zgnębią ni Anusz(1), ni Snarski(2),

Choć kanarków(3) puścili już w ruch.

Choć w nich odżył sławetny duch carski,

Niech za wcześnie nie cieszy się wróg.

Komunistów wytępić nie można,

Za jednego wnet stawia się stu,

Dziś tam, a jutro tu,

Nie dają złapać tchu.

Ach, strach, ach, strach, burżujom strach,

Już bliski czują krach.

Rewolucji wciąż głos się rozlega,

Próżno żandarm się miota i klnie,

Biedny Anusz jak struta mysz biega,

Ciężka zmora go trapi we śnie.

Komunistów...

Nie ochroni was bagnet ni kraty,

Nigdy już nie powróci wasz ład.

Precz nam z drogi, burżuje-psubraty!

W nasze ręce przechodzi dziś świat.

Komunistów...^[1]