Idziemy naprzód zwartą ławą,

Nie wstrzyma nas kolczasty drut.

Choć walczym wciąż z wrogów nawałą,

Nie straszny nam tyranów knut(1).

Nasi bojownicy

Mrą na szubienicy.

Od lat budujem świat,

Wciąż świszczy bat

Wśród więziennych krat.

Te zamki, dwory i pałace –

Zbudował je roboczy lud,

A dzieci jego z głodu płaczą,

Przy jego pracy cierpią głód.

Nasi bojownicy...

Niedługo wolność nam zaświta,

Wywalczy ją roboczy lud.

O łaskę wówczas nikt nie spyta

Tych, co nad nami dzierżą knut.

Nasi bojownicy...^[1]