Stoję tu gdzie zawsze spotykałaś mnie

w ręce trzymam pięć suszonych

róż

każda z nich to sto przeżytych wspólnie dni

szkoda, że – nie będzie

szóstej już

mała cząstka ciebie w moim sercu tkwi

nie wiem nawet

słonko jak ma wyjść

dziś przestaję wierzyć

dziś przestaję być

to

był nasz pierwszy raz – ostatni raz

nie będzie więcej nas

to był nasz

pierwszy raz – ostatni raz

nie będzie więcej nic

choć na różach

płatki

jak za tamtych dni

a na pierwszej nasza wspólna krew

chwile jak

motyle

krótko żyją wiesz

piękne są dlaczego tylko dwie?

choć w

niewoli wolnym byłem teraz wiem

popełniłem błąd – odejdę stąd

nie ma obok

ciebie, to nie będzie mnie!

to był nasz pierwszy raz – ostatni raz

nie

będzie więcej nas

to był nasz pierwszy raz – ostatni raz

nie będzie więcej

nic.^[2]