Nasz tato wspomina o bitwie na szynach,

o ludziach ze stali, o nocach bez gwiazd.

Pochwalmy go za to, bo dzielny był tato,

tak wielkiej przygody nie przeżył nikt z nas.

Jesteśmy tacy,

jacy jesteśmy.

Pachnie nam wiosną

majowy kwiat.

Patrzymy w gwiazdy,

kochamy pieśni.

Przed nami życie,

przed nami świat.

Nasz tato się gniewa, że w domu nas nie ma,

że nocą lub rano wracamy do chat.

A przecież do rana na trzecich są zmianach

synowie tak często nie wolni od wad.

Jesteśmy tacy...

Nasz tato się boi, że świat na nim stoi,

co będzie, gdy w końcu zabraknie mu sił.

My z ziemi i nieba zrobimy, co trzeba,

bo o to nasz tato za młodu się bił.

Jesteśmy tacy...^[1]