Silny, chociaż rządzi światem

Chociaż bronią się zasłania

Wie, że władza własnym batem

Wobec braku zaufania!

Kiedy człowiek dawnym czasem

Podniósł rękę na jelenia

Ostatecznie z całym lasem

Zerwał nić porozumienia!

 Śpi las, ale przyjdzie czas

 Że zbudzi się!

Dzisiaj przeto widzą silni

Konsekwencje przykre w skutkach

Złe stosunki są na linii:

Las – gajowy – leśniczówka!

A gdy prysnął sen spokojny

Dziwny stan od tego czasu

Bo gajowy, chociaż zbrojny

Boi się panicznie lasu!

 Śpi las, ale przyjdzie czas

 Że zbudzi się!

Strach z przemocą idąc w parze

Niech nie zdziwi takim końcem

Co ze strachu silnym każe

Iść z haubicą na zające.

Rzekł gajowy: skoro z lasem

Są stosunki w kiepskim stanie

Mając siłę, broń za pasem

Wymusimy zaufanie!

 Śpi las, ale przyjdzie czas

 Że zbudzi się!

Próżne chęci, zwierzę wierzy

Że nadejdą lepsze czasy

W strachy wierzyć nie należy

Zwierzę nie da się zastraszyć!

Nie pomoże zaufaniu

Zły, niszczący imperatyw

Bowiem siła w swym przesłaniu

Jest najgorszą z alternatyw.

 Śpi las, ale przyjdzie czas

 Że zbudzi się!

A gajowy niech pamięta

Ku przestrodze tę wymówkę

Że jak wkurzą się zwierzęta

Zadeptają leśniczówkę!

 Śpi las, ale przyjdzie czas

 Że zbudzi się!^[1]