Chociaż pogasły milionowe miasta

Opustoszały rojne ulice

Ja płynę w sześćdziesiątym siódmym wymiarze

I nikogo, nikogo nie widzę

Tutaj jest tak bardzo psychodelicznie

Odbijamy się w kałuży

Właśnie spadł pierwszy deszcz tej wiosny

Nasze nogi nogi nogi są jak z gumy

Nasze nogi nogi są jak z gumy

Wiatr dziewczętom podwiewa sukienki

Wciągają je trąby powietrzne

Ich włosy lśnią nierealnie jak złoto

Ich warkocze fruwają wysoko

Nie wiem sam co się ze mną dzieje

Drzewa tańczą

Tyle muzyki

Domy stoją do góry nogami

Plączą się nam języki^[2]