Kiedy zapachną

łąki wieczorem,

a wszystkie rzeki

pełne są gwiazd,

gdy wiatr już uśnie

w gałęziach sosen,

tak dobrze patrzeć

w ogniska blask.

Tak dobrze patrzeć

w sypiące iskry,

piosenki śpiewać

choćby do dnia.

Palą się jasno

nasze ogniska

dla tych, co zechcą

usiąść wśród nas.

Złoty czas lata

szybko przeminie

i wiatr rozwieje

ogniska dym,

lecz pozostanie

z nami wspomnienie

pachnących zmierzchów

i pięknych dni.

Dobrze jest patrzeć

w sypiące iskry,

piosenki śpiewać

choćby do dnia.

Palą się jasno

nasze ogniska

dla tych, co zechcą

usiąść wśród nas.^[1]