Ja nie wierze w sny z fabryki snów

i nie slucham gadaniny gadającich glów

z głośnika

ślepy na kolory wywieszanych flag

głuchy na wołanie dyktatorów mody

i polityki

nie dociera do mnie slogan ani modny tekst

i dlatego dyktatorzy nazywają mnie

buntownikiem

Nie wyceniam ludzi miarą ich bankowych kont

złoty cielec nigdy nie był moim bogiem

ani narkotykiem

nie zabijam i nie kradnę i nie cudzołożę

i nie depczę ležącego co przede mną padł

w tym wyścigu

pokutuję ile mogę za mój każdy grzech

i dlatego moraliści nazywają mnie

buntownikiem

W koło tyle presji, wzorów i mód

i na nowe mitologie podsycanych wód

w masie bohaterów prosty człek

chciałbym stanąć ale nie ma gdzie

Nie planuję rewolucji ani zmian

akceptuję moje życie i mój podły stan

bez krytyki

mam szacunek do tradycji i do starych praw

nie obalam prezydentów ani nie odkrywam

Ameryki

nie buntuję się dla buntu i nie mówię nie

i dlatego buntownicy nazywają mnie

buntownikiem