Nie będę łez ronić

Zgłoszenie do artykułu: Nie będę łez ronić

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Nie będę łez ronić,

choć mnie Stach ma rzucić,

/pójdzie kraju bronić,

I czego się mam smucić?/bis

Niech się we mnie kocha

ze wsi młodzież cała,

/on wie, żem nie płocha,

że mu będę stała./bis

Mam ja nietykane

dwa krzaczki różane,

/jak wróci młodzieniec,

uwiję mu wieniec./bis

Bo kto krew ochoczy

za Ojczyznę toczy,

/takiemu kochanka

nie żałuje wianka./bis[1]

Bibliografia

1. 

Prosnak Jan, Siedem wieków pieśni polskiej: śpiewnik dla młodzieży z komentarzem historycznym, Warszawa, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1979, s. 117–119.

2. 

Lutosławski Witold, 10 polskich pieśni ludowych na tematy żołnierskie, Warszawa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1951
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu. Zawiera natomiast opracowanie chóralne tej pieśni ludowej autorstwa Witolda Lutosławskiego.

Finansowanie

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007–2013.