Od rana do wieczora,

gdy przyjdzie na to pora,

pokonuj strach,

co drzemie i 

który w tobie tkwi.

Nie bój się nic nie robić.

Nie bój się tracić czas.

Nie bój się leżeć,

nie bój się marzyć,

nie bój się długo spać.

Z okna wyglądać godzinami,

snuć się bez sensu ulicami,

zagapiać się na własny cień,

spędzać w ten sposób cały dzień.

Możesz być tym, co umie.

Możesz być tym, co wie.

Lecz zanim zaczniesz

już coś rozumieć,

pomyśl, czy ci się chce.

Powiedz sobie: nie mogę.

Powiedz sobie: stój!

Przyrzeknij sobie:

Już nic nie zrobię,

to będzie wieczór mój.

Wyłącz dziki telefon,

zamknij okna i drzwi.

Pokonaj strach,

co drzemie w tobie

i który w tobie tkwi.^[2]