Nie dorosłem do swych lat

masz mnie za nic, dobrześ zgadł

jak tak można? – pytam was

tyle lat marnować czas

nauczyłem w życiu się

paru rzeczy – wszystkich źle

ale moją dróżką idź

gdy się już nie daje żyć

la, la, la, la – wszystko prostsze, gdy się śpiewa i gra

la, la, la, la – gdy po szklance koniak spływa jak łza

gdy toczy noc wszystkich godzin ciemnych zdrady i zła

a w sercu już zamiast krwi popioły tylko i kurz,

tylko popioły, popioły, popioły

la, la, la, la, – wszystko prostsze, gdy się śpiewa i gra

la, la, la, la – gdy po szklance koniak płynie jak łza

gdy toczy noc wszystkich godzin ciemnych zdrady i zło

i kiedy dłoń ściska szkło, w którym przez płyn błyska dno

inni zawsze wiedzą, co

jak, dlaczego, gdzie i kto?

komu wziąć, a komu dać

a ja nigdy, kurwa mać

a już nie daj Boże, gdy

jakaś się spodoba mi

zamiast brać bez zbędnych słów

plączę i się kończę znów

la, la, la, la – wszystko prostsze, gdy się śpiewa i gra

la, la, la, la – cóż, że wszyscy są mądrzejsi niż ja

mieć, co się chce, można tylko, kiedy przegra się grę

a w sercu już zamiast krwi popioły tylko i kurz,

tylko popioły, popioły, popioły

la, la, la, la – wszystko prostsze kiedy ciebie się ma

la, la, la, la – po kieliszku koniak płynie jak łza

utopi noc naszych godzin zimnych zdrady i zło

bądź ze mną, bo w mgle lat zginie nam „la, la” – słuchaj to.^[2]