Jakie to głupie, gdy mówimy, że się znamy

I jakie prawdziwe, że nic poza tym nie mamy

Mija kolejny dzień, a ja wciąż tu jestem

Jutro odejdę już, żegnając się szeptem

Nie było łatwo obudzić się ze snu

Nie będzie łatwo w tragedii rolę grać

I znowu szukać się wśród głów

Nie myśl kochany, że jesteś pępkiem świata

Wokół którego ja będę się obracać

I nie licz na to, że padnę na kolana

I będę cię prosić, bym mogła zostać do rana

Minęły trzy lata i tysiące słów

A ty nadal nie wiesz, kim jestem

Minęły trzy lata i tysiące burz

A ty nadal nie wiesz, kim jestem

Minęły trzy lata, osuszyłam łzy

Nie wiem, kim jesteś ty