Zbudzony po latach w gwiezdnej otchłani,

Uniosłem powieki ciężkie jak kamień.

W paradzie sunęły nad moją głową,

Księżyców i planet świetliste roje...

Nie ma końca tej podróży,

Głos ze snu słyszałem wszędzie;

Nie ma końca tej podróży,

Wiesz, że nigdy go nie będzie...

Zegary na statku szumiały obco,

I coraz dalej było do trzeciej od słońca.

Przez pusty korytarz na oślep biegłem,

Niepewny, czy jestem w niebie czy w piekle...

Nie ma końca tej podróży,

Głos ze snu słyszałem wszędzie;

Nie ma końca tej podróży,

Wiesz, że nigdy go nie będzie...^[2]