Nie ma kwiatów dla Marianny

W naszej całej kamienicy,

Ile pięter okien drzwi,

Od podwórka, od ulicy,

Wszędzie licho śpi,

Lecz dziewczyny mają kwiaty

Mają astry, róże bzy,

A dla panny Małgorzaty

Nawet storczyk był

Nie ma kwiatów dla Marianny,

ona nie dostaje nic.

Mają kwiaty Zośki, Hanny,

a Marianna – nic.

Nie ma kwiatów dla Marianny,

ani groszku, ani bzu,

nie ma kwiatów dla Marianny,

choć jest wiele słów.

Jedni drugim dają kwiaty,

Daje piekarz, krawiec, stróż,

A kominiarz dla Agaty

Dźwiga bukiet róż;

Bo piękniejsze są dziewczyny,

Nawet jeśli która zła,

Kiedy chłopak w imieniny

Choć fiołki da.

Nie ma kwiatów dla Marianny,

ona nie dostaje nic.

Mają kwiaty Zośki, Hanny,

a Marianna – nic.

Nie ma kwiatów dla Marianny,

ani groszku, ani bzu,

nie ma kwiatów dla Marianny,

choć jest wiele słów.

Bo Marianna jest kwiaciarką;

Kto kwiaciarce kwiatek da,

Choć kwiaciarki czarny warkocz

Tyle wdzięku ma.

A ja kocham się w Mariannie

Tak jak w tamtych pewnie nikt

I przyniosę bratki dwa,

Niech Marianna tam w kwiaciarni,

Własne kwiaty ma^[2]