Dzień dwa a może trzy

Ja ty cudowne dni

Serc rytm rozhuśtał czas

Ślub nam ozłocił świat

Rok dwa a może trzy

Ty ty znowu ten ty

Gdy dziś pojawiasz się

To z ust samo się rwie

Durniu capie czubie knocie

Grzybie garbie gadzie szrocie

Prostaczyno psi wychodku

Nudo-twórco małpy przodku

Wrzodzie smrodzie zadzie dziadzie

Łomie gnomie złomie wszomie

Nie ma miłości bez złośliwości

Nie ma kochania bez wyzywania

Nic po bliskości bez kąśliwości

Każdy cukierek ma swój papierek

Nie ma miłości bez złośliwości

Nie ma kochania bez wyzywania

Nic po bliskości bez kąśliwości

Każdy cukierek ma swój papierek

Wszak tak od zawsze jest

Gdzie on ona i pies

Nim czas przesypie się

Zbudzi przekleństwa wsze

No cóż tak musi być

Nie nam pierwszym z tym żyć

Więc miast buntować się

Czulej zwyzywam cię

Ćwoczku szmirko zboczku ciulku

Pryczku gnojku czadku żulku

Szumowinko skurczybyczku

Wydalinko wsteczny łyczku

Chamku spamku chłamku szlamku

Knurku gburku lurku wsiórku!

Nie ma miłości bez złośliwości

Nie ma kochania bez wyzywania

Nic po bliskości bez kąśliwości

Każdy cukierek ma swój papierek

Nie ma miłości bez złośliwości

Nie ma kochania bez wyzywania

I gdy słowniki nam się dziś kurczą

Warto wyzywać wzajem się twórczo.^[1]