Nie masz, o nie masz na świecie nic szczęśliwszego,

Jako Jezusa Boga naszego

Kochać serdecznie z głębi swej duszy;

Miłości tej nigdy niechże nic już nie wzruszy!

Wszystkie też troski, frasunki na Niego zdajmy,

A Jemu służmy, Jego kochajmy.

Wszystko nam inne będzie przydane,

Jak przezeń to mamy dawno już obiecane.

Panie nasz, i nie dlatego kochać Cię mamy,

Lecz że Twą miłość ku sobie znamy.

Z miłości ku nam w każdym momencie

Jak więzień tu mieszkasz i czekasz w Sakramencie.

Jezu, nasz Zbawco, o jakże miło u Ciebie,

Tu nam tak dobrze, jak Świętym w niebie.

Tylko nas naucz kochać Cię szczerze

W nadziei, w pokorze, w cichości, w mocnej wierze.^[1]