Nie mój konik, nie mój

Zgłoszenie do artykułu: Nie mój konik, nie mój

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Nie mój konik, nie mój,

ino pożyczany,

dajże mu, dziewczyno,

słomy tatarczanej.

Jeszcze ja malutki

jako rękawiczka,

szanują mnie ludzie

i mego koniczka.

Wszystkie konie dobre,

a najlepszy siwy,

przepłynął Dunajec,

nie namaczał grzywy.

A jak ci ja będę

na wesele prosił,

oj, będzie mnie, będzie

siwy konik nosił.[1], [2]

Bibliografia

1. 

Poźniak, Włodzimierz, Piosenki z krakowskiego, Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1955, s. 16.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu. Źródło piosenki: okolice Krzeszowic.

2. 

Życzkowski Józef, Krakowskie: pieśni na 1, 2 lub 3 głosy, Katowice, Księgarnia i Drukarnia Katolicka, 1935