Już odchodzą gitarzyści przez deszczowe dni,

siedmiostrunna ich muzyka w futerałach śpi.

Złota jesień już zamyka siedem swoich bram.

Nie odchodźcie, gitarzyści, grajcie jeszcze nam.

Zima za pasem, zima za pasem,

o lecie trzeba zapomnieć już.

Jesień już przeszła przez rude lasy,

wnet wszystkie drzewa oszroni mróz.

Nie odchodźcie, gitarzyści, przez wysoki śnieg,

zanim słońce nie uwolni w lód zakutych rzek.

Srebrny talar za muzykę hojna zima da

i dołoży po lusterku z lodowego szkła.

Zima za pasem, zima za pasem,

o lecie trzeba zapomnieć już.

Jesień już przeszła przez rude lasy,

wnet wszystkie drzewa oszroni mróz,

wnet wszystkie drzewa oszroni mróz.^[2]