Co dzień cię widzę, choć zmrok zapada

Wciąż siedzisz w oknie i wciąż patrzysz w dal

Masz smutne oczy, twarzyczka blada

I wiem, że czegoś jest ci bardzo żal

Przechodzą ludzie obok twej facjatki

I dni mijają jak o szczęściu sny

Zostały tylko w twoim oknie kwiatki

I w twoich oczach jasne łzy.

Nie płacz, maleńka…

Tak zawsze bywa

Najpierw jest miłość, potem wiele łez

Nie płacz maleńka…

Będziesz szczęśliwa

I wróci radość nim przyjdzie kres

Znów będziesz tęsknić, marzyć o nieznanem

Śmiać się i płakać.

Tak już zawsze jest

Nie płacz, maleńka…

Wróci kochany

I szczęście wróci…

Szkoda łez.

I wiem, że wróci tak niespodzianie

Ten, który odszedł sam w daleki świat

Spojrzysz mu w oczy, powiesz mu „Panie”

A on opowie dzieje swoich zdrad

I gdy zmęczone przymkniesz już powieki

To będzie koniec tej nierównej gry

Ktoś, kto był bliski, dziś już tak daleki

Więc pomyśl: po co ronić łzy.

Nie płacz, maleńka…

Tak zawsze bywa

Najpierw jest miłość, potem wiele łez

Nie płacz maleńka…

Będziesz szczęśliwa

I wróci radość nim przyjdzie kres

Znów będziesz tęsknić, marzyć o nieznanem

Śmiać się i płakać.

Tak już zawsze jest

Nie płacz, maleńka…

Wróci kochany

I szczęście wróci…

Szkoda łez.^[1]