Dokąd trzeba iść, by odnaleźć

okruch słońca, co w dłoniach staje się

westchnieniem?

Jeszcze ciągle masz we włosach wiatr

i jestem wiatrem w twych oczach

czy wspomnieniem.

Nie pytaj o nic, nie wiem już sam

nie mogę ci nic powiedzieć -

gdzie noce bez łez, miłość jak ptak...

skąd miałbym to wszystko wiedzieć?

Nad odbiciem chmur pochyleni

co w kałuży wśród zieleni traw

rozbłysły.

Cichną słowa, milkną dłonie,

czy już gaśnie to, co płonie w nas -

no powiedz.

Nie pytam o nic, wiem przecież sam,

nie możesz mi nic powiedzieć -

gdzie noce bez gwiazd, miłość jak wiatr...

skąd możesz to wszystko wiedzieć?^[1]