Czemu tak nade mną stoisz, wylewasz potok słów?

Czemu tak się bardzo boisz, że zmarnuję życie swe?

I ciągle słyszę: „kariera, wpływy, szmal” –

Kup lepiej marionetkę:

baczność, spocznij, na przód marsz!

Nie, nie, nie truj ojcze!

Popatrz na stare dżinsy swe

i zrozum: daleko jesteś

Od tamtych marzeń i tamtych dni

Jeśli to jest takie ważne, dlaczego kiedy śpisz

Masz zaciśnięte usta,

miotasz się i krzyczysz przez sen.

Przed czym uciekasz tym swoim BMW?

A może chcesz dogonić widma Twych pustych słów.

Nie, nie, nie truj ojcze...^[2]