Myśmy na ziemię tę nie przyszli –

myśmy z tej ziemi.

Do tamtych dni wracamy myślą,

chcemy – nie chcemy.

Do tamtych dni wracamy myślą,

wiosny i zimy,

gdy nie patrzyły w nasze oczy

tylko dziewczyny.

Nie tylko dziewczyny, nie tylko dziewczyny

patrzyły nam w oczy tej wiosny, tej zimy.

Nie tylko dziewczyny, nie tylko dziewczyny

patrzyły, patrzyły w oczy nam.

Myśmy umieli nienawidzieć,

a chcieli kochać.

Więc mijał za tygodniem tydzień

pługa i młota

i śniło nam się pośród nocy

wiosny i zimy,

aby patrzyły w nasze oczy

tylko dziewczyny.

By tylko dziewczyny, już tylko dziewczyny

patrzyły nam w oczy tej wiosny, tej zimy.

Bo tylko dziewczyny, już tylko dziewczyny

patrzyły, patrzyły w oczy nam.

My nie z plakatów i sloganów,

z żywego ciała.

Kto wie, jak pachnie nocą siano,

zna prawdę całą

i wie, że młodość jest do nocy

najlepszym rymem.

Patrzyły nam wśród nocy w oczy

nasze dziewczyny.

Już tylko dziewczyny, najlepsze dziewczyny

patrzyły nam w oczy tej wiosny, tej zimy.

Już tylko dziewczyny, najlepsze dziewczyny

patrzyły, patrzyły w oczy nam.

Wszystko robiła tak jak trzeba

ta nasza młodość –

byliśmy dobrzy – przede wszystkim

byliśmy sobą.

Gdy we wspomnieniach powracają

te nasze czyny,

chce się, by takich samych miały

wasze dziewczyny.

By piękne dziewczyny, najlepsze dziewczyny

patrzyły wam w oczy tej wiosny, tej zimy.

By piękne dziewczyny, najlepsze dziewczyny patrzyły,

patrzyły w oczy wam.^[1]