Widzę moje miasto małe, jak się ludzie kręcą.

Wieczorami ci się włóczą, co ich mózgi swędzą.

Niepotrzebna głębsza wiedza ani okulary.

Wiem, że nie urosnę nigdy i nie będę stary.

Widzę samochody cudne jakby prezent z nieba,

co na szybie z drugiej strony mają kartkę „sprzedam”.

Na nic kwiaty, drzewa, ptaki, inne boże dary.

Wiem, że nie urosnę nigdy i nie będę stary.

Nauczyciel mówi do mnie, chciałby rzucić mięsem.

Dziś nadęty, jutro spięty, ręce mu się trzęsą.

Niepotrzebna wiedza ścisła ani czary-mary.

Wiem, że nie urosnę nigdy i nie będę stary.

Patrzę na rodziców. Znowu nie wiem, o co chodzi,

ale nawet jakbym wiedział, gówno mnie obchodzi.

Niepotrzebne tłumaczenia i wciskanie wiary.

Wiem, że nie urosnę nigdy i nie będę stary.

Widzę babcię, dziadka widzę, jak ich wszystko cieszy.

Ledwo uszli z życiem ruskim oraz trzeciej rzeszy.

Przez pół wieku bierzesz w skórę i się robisz jary.

Wiem, że nie urosnę nigdy i nie będę stary.

Przez pół wieku bierzesz w skórę, wreszcie jesteś jary.

Ja już wiem, że nie urosnę, więc nie będę stary.^[2]