W naszej chacie zawsze było ciemno

Mieszkamy wszyscy przy ulicy Ciasnej

Ciemnota tutaj to codzienność

Za to piwo bywa czasem jasne

Aż zjawił się czarodziej z bajki

Co zrobił zwarcie gdzieś w centrali

Był to elektryk ze Stoczni Gdańskiej

I mówił byśmy mu zaufali

Nie wierzę elektrykom

Nie wierzę elektrykom

Dozorca znowu dostał szału

A dzielnicowy wyparował

Wszyscy wokół wpadli w zachwyt

A wódz osiedla zachorował

Od dziś żarówki będą się palić!

Krzyczał elektryk z naszego dachu

Koniec, koniec rządów centrali

Niech ślepi idą bawić się w piachu

Nie wierzę elektrykom

Nie wierzę elektrykom

Od kiedy elektryk został dozorcą

To lata z siekierą po całej dzielnicy

Żarówki pękły lub się nie palą

Jest ciemno jak było i tylko ktoś krzyczy

Nie wierzę elektrykom

Nie wierzę elektrykom^[2]