Niech Cię cnót Twoich podziwieniem zdjęci,

Józefie, chwalą Aniołowie święci.

Niech chrześcijańskie ludy swymi głosy

Wynoszą cnoty Twoje nad niebiosy.

Tyś czystej Panny Mąż panieństwem luby,

Godnym był święte z Nią poprzysiądz śluby;

Tyś z Nią Panieńskim ozdobiony wieńcem

Żył wraz młodzianem i wraz oblubieńcem.

Tyś na Swych rękach nosił Boga-człeka,

Gdy do Egiptu z Maryą ucieka;

Tyś Go w Solimie szukając ze łzami,

Z radością znalazł między doktorami.

Inni się z Bogiem cieszą, gdy powieki

Zamkną, a w niebie żyć zaczną na wieki;

Tyś jeden tylko między śmiertelnymi,

W Twym domu z Bogiem wraz mieszkał na ziemi.

W Trójcy jedyny Boże, przez zasługi

Józefa, odpuść naszych grzechów długi,

By dusze nasze, z brudu grzechów czyste,

Wstąpiły w niebo cnotom otworzyste.^[1]