Liverpool został za rufą gdzieś,

Sally, Mary i Bessie też.

„Kotwica klar!” i „Żagle staw!”

Płyniemy wreszcie w inny świat.

Hurra, niech wiatr nas gna!

Hurra, niech wiatr nas gna!

Wiatr wieje równo z East – North – East.

Dziesięć knotów robimy jak nic.

Działka rumu należy się.

O! Teraz dopiero żyć się chce.

Hurra, niech wiatr nas gna...

Do pomp! Do fałów! I żagle szyć!

Każdy tyra, nie nudzi się nikt.

Po paru miesiącach masz dość tych mord

I marzysz, żeby znów ujrzeć port.

Hurra, niech wiatr nas gna...

Aż dnia pewnego obudzi cię wrzask:

„Dwa rumby z prawej widać maszt”!

Klarować liny i żagle w dół,

To pilot jedzie, port blisko już.

Hurra, niech wiatr nas gna...

I znowu port i forsy brzęk,

Panienek chętnych mnóstwo jest.

I wreszcie cię na wszystko stać.

Trzy lata w morzu to niezły szmal.

Hurra, niech wiatr nas gna...

Bar za barem, za szynkiem szynk.,

I jeszcze jeden, i jeszcze jeden drink.

A każdy barman ma uśmiech ten sam:

„Pijcie chłopcy, należy się wam”.

Hurra, niech wiatr nas gna...

Za parę dni wydasz ostatni grosz,

Pożyczyć już nie będzie skąd.

Ten sam barman wskaże ci drzwi:

„Wstawaj Jack, teraz Johnny będzie pił”!

Hurra, niech wiatr nas gna...

I biedny Jack pomyśli, że

W porcie gdzieś można załapać się.

Wyboru nie masz, musisz jakoś żyć,

Więc znowu w morze trzeba wyjść!

Hurra, niech wiatr nas gna...^[2]