Ciężko skautom żyć, mój Boże,

prześladuje ich, kto może.

Oj, bieda, to bieda,

wielka bieda,

oj, bieda, to bieda,

niedola.

Na wycieczkę gdy wędruje,

mama, ciocia opatruje.

Refren:

Oj, bieda...

Mama kożuch ciepły daje,

ciocia sweter i dwa szale.

Oj, bieda...

Mama kaszy, cukru, chleba,

ciocia wędlin i co trzeba.

Oj, bieda...

A na drogę też wskazówki:

„Nie przezięb się, nie stłucz główki”.

Oj, bieda...

Wraca skaut rozpromieniony,

a tu gniewy z każdej strony.

Oj, bieda...

„Bój się Boga, chłopcze drogi,

czegoś tak zabłocił nogi!”

Oj, bieda...

„Czemu kurtka poszarpana,

buzia błotem umazana!”

Oj, bieda...^[1]