Zwykle, kiedy Niemcy biorą tęgie lanie,

Mówią, że to było przewidziane w planie.

Kto uwierzy w bajki, tere-fere-kuku,

Nie ma Cyrenajki, nie ma już Tobruku.

Niemcy zawodzą, Włosi zawodzą,

Przyszedł kres, Rommelu, twym egipskim snom!

Siedem tłustych krów, siedem chudych krów,

Ciężko zmykać w piachu, uff, uff!

Duce Mussolini patrzy, a w pustyni

Błąkają się Włosi i szukają osi.

Patrzy się, niebożę, na Śródziemne Morze,

Widzi, że od Bari blisko do Lombardii.

Niemcy za wodą, Włosi za wodą,

Trzeba ich rozdzielić, bo się pobodą;

Wieje zbity Fryc, zmyka hyc, hyc, hyc,

A za Frycem Włoch oj, och, och!^[1]