Mężczyzna – to brzmi dumnie. Termopile, Troja, demolka w barze „Zacisze” – wszystko mężczyźni. I co? Mielibyśmy tak po prostu o tym zapomnieć? Nigdy. Proszę rozdać teraz mężczyznom chusteczki. Panowie, cokolwiek by się wydarzyło, pamiętajcie – musimy trzymać się razem.
To jest niezwykły świat!
Paranormalny świat!
Wszędzie kobiety, rety!
Opanowały cały świat.
To jest niemęski świat
To jest żeński świat
Za nos nas wodzą, szkodzą
I robią koło pióra nam.
Widzisz je!
Wszędzie widzę paniusie
W ZUSie i w autobusie,
w szpitalach, na dyżurach ostrych
symulują siostry.
Prężą się, kręcą się damulki
Dookoła rurki.
STROJĄ się, malują, kręcą loki
i się dziwią, że chodzimy na boki!
Au! A my, a co z nami, co z nami
Jesteśmy niczym, mężczyzna już nie liczy się!
W przedszkolach i szkołach
Kładą łapy na naszych dzieciach!
W mieszkaniach sprzątają –
Tak, że nic nie można znaleźć!
Pełno ich w kawiarniach, w barach zatrzęsienie
Jakby potraciły rozum i sumienie.
Robią się na wątłe i słabe
Szykując nam ogólną męską zagładę.
Au! A my, a co z nami, co z nami
Jesteśmy niczym, mężczyzna już nie liczy się!
To jest niedobry świat!
Ten świat jest niedobry!
Wszędzie kobiety, rety!
Opanowały cały świat.
To jest niemęski świat
To jest żeński świat
Za nos nas wodzą, szkodzą
I robią koło pióra nam.
Uważaj!
W kościołach – udają anioła.
W łóżkach… – przeciągają kołdrę na swoją stronę!
W filmach – przebierają się za aktorki!
I w ogóle są jakieś takie niemęskie.
Au.[1]
1. |
Gurłacz, Grzegorz |
2. |
