Wyszedł rozkaz Beslera,
Wyszedł rozkaz Kuka(1).
Polska dawać ma rekruta,
Dreisig(2) marek sztuka.
Idą pułki peowiackie,
Takie słychać śpiewy:
Panie Kuku, Beselerze,
Nie brać nas na plewy!
Słychać śpiewy, że z tej mąki
Dziś nie będzie chleba.
Rządu chcemy, Sejmu chcemy,
Dziadka nam potrzeba(3).
Panie Kuku, Beselerze,
Niech się pan nie gniewa,
Bo my zamiast Sikorskiego(4)
Wolimy Zbigniewa.
Chociaż dałeś Szeptyckiego(5),
Cóż za kawał nowy,
Austriackie generały
Są przecież bez głowy.
Cóż wam nasza biedna armia
Takiego zrobiła,
Że aż chcecie generałem
Zrobić Radziwiłła(6).[1]
(1) Karl Kuk (1853–1935) – austriacki gen. dyw., od 1907 r. komendant twierdzy Komárom na Węgrzech, od 1913 r. twierdzy w Krakowie, od maja 1916 do kwietnia 1917 r. generał gubernator wojskowej okupacji austriackiej w Królestwie Polskim (z siedzibą w Lublinie), w imieniu cesarza proklamował akt 5 listopada.
(2) dreisig (niem. dreissig) – trzydzieści
(3) W odpowiedzi na wezwanie do wstępowania do armii Polskiej Centralny Komitet Narodowy ogłosił, że armię polską może powołać jedynie prawowity rząd polski, na czele z Józefem Piłsudskim.
(4) Władysław Sikorski (1881–1943) – inż., gen. broni, współorganizator ZWC i ZS, oficer rez. armii austriackiej, szef Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego (od sierpnia 1914 do września 1916), we wrześniu 1916 r. dowódca 3 pp, szef Krajowego Zaciągu Polskiej Siły Zbrojnej, dowódca obozu ćwiczebnego PSZ w Zambrowie, do lutego 1918 r. komendant Ośrodka Uzupełnień Polskiego Korpusu Posiłkowego w Bolechowie, po Rarańczy internowany w obozie Dulfalva na Węgrzech.
(5) Stanisław Szeptycki (1867–1950) – Komendant Legionów Polskich w okresie od listopada 1916 do kwietnia 1917 r.
(6) Franciszek Radziwiłł (1878–1944) – członek Tymczasowej Rady Stanu, dyrektor Komisji Wojskowej przy radzie Regencyjnej, naczelnik Milicji Miejskiej m.st. Warszawy (znany jako „książę milicjant”).
