Zwątpić czy uwierzyć mam? Jaki dzisiaj to ma sens?

Każdy chciałby tylko przeżyć,

O wolności nawet nikt już nie, nie wspomina mi.

Przez okno się wychylam, całuję nocy mrok –

Za mało pięter, myślę:

’nie, nie uda mi się skok, nie uda mi się skok’

Paranoja zaśpiewała refren mi

Paranoja, gdzie są okna, gdzie są drzwi.

Czuję, że jestem w matni, nie pierwszy to już raz

I chyba nie ostatni ktoś mnie uderzył w twarz,

Ktoś mnie uderzył, ktoś mnie uderzył w twarz.

Paranoja zaśpiewała wyrok mi.

Paranoja, gdzie są okna, gdzie są drzwi.

Paranoja zaśpiewała wyrok mi.

Paranoja, gdzie są okna, gdzie są drzwi.

I ktoś mi każe wątpić i mówi: „Robisz błąd”.

Tak wielu przecież czeka, byś w końcu,

abyś w końcu poszedł stąd.

Przez okno się wychylam, całuję nocy mrok –

za mało pięter, myślę:

’nie, nie uda mi się skok, nie uda mi się skok’

Paranoja ...^[2]