(...)

Widać potrzebna nam nasza święta wiara

Nasze codzienne śmieszne gadanie

Ciche spojrzenia bardziej ciche słowa

I to stałe jutra wyczekiwanie

Jutra co przyjdzie jak zawsze o szóstej

Jutra co będzie znaczone tylko

Kolejnym dzień dobry rzuconym żonie

Ciężkim wstawaniem klepaną modlitwą

I tak powolutku od rana od nowa

Snujemy nasze nadzieje jutrzane

Może nam kiedyś ktoś wytłumaczy

W co myśmy grali a co było grane

Nigdy nie wygramy żadnej bitwy

Żadnych zwycięstw po naszej stronie nie będzie

Kto wie może właśnie tak trzeba stać ciągle

I ciągle w pierwszym rzędzie...^[1]