Na ulicy znużonej upałem

my oboje – jeszcze obcy, samotni –

tobie róża upadła na chodnik,

ja ci różę,

polną różę podałem.

I to wszystko.

To bardzo niedużo.

Wakacyjne, banalne zdarzenie...

Gdyby nie to, że widziałem nad różą

zamyślone, uważne spojrzenie.

Nikt nie będzie wiedział,

jak to z nami jest,

ani polna róża,

ani dziki bez,

tylko ciemne niebo,

co nad miastem śpi,

może się domyśli,

może powie mi...

Obozowa ucichła piosenka,

my oboje – jeszcze obcy, samotni –

pachną dymy gasnących już ognisk,

pachnie róża,

polna róża,

w twych rękach.

I to wszystko.

To bardzo niedużo.

Wakacyjne, banalne zdarzenie –

ale znowu dziś widziałem nad różą

zamyślone, serdeczne spojrzenie...

Nikt nie będzie wiedział,

jak to z nami jest,

ani polna róża,

ani dziki bez,

tylko ciemna woda,

co w jeziorze śpi,

/może się domyśli,

może powie mi.../bis^[1]