Często twe oczy miast wiosennieć zielenią

Są takie zimne i dziwne

W chorych rozmowach twe oczy patrzą gdzie indziej

Patrzą tylko gdzie by się schować

Twoje ramiona – nie kruszące się ciasto

Nie pachną miętową maścią

Ja w twoich ramionach – nieistotny dysonans

Deszcz szczęścia strzał nad przepaścią

Szeptem na ucho powiem że

Że ja, ja się tego wyrzekam…

Tych ranków jak febra

- u okien twych jak żebrak -

Siedziałem na drzewie nie raz

I gwiazd spadających

- pijanych gwiazd na stos -

Nocą gdy będę umierał

Szeptem na ucho powiem że

Że ja, ja się tego wyrzekam…

Wyrzekam bo…

Nikt tak pięknie nie mówił, że się boi miłości

Jak ty

Zanim piorun i tęcza przejdą przez smutków most

Zanim dzień stąd odleci na chmurze

Zanim groszki i róże pocałują się znów przez płot

Zanim kurz pozamiata podwórze

Szeptem na ucho powiem że…^[2]