Czarne noce, kocie oczy,

Mroczne głębie studzien,

Gór wysmukłych cienie dumne,

Pies warczący w budzie.

Srebrny księżyc-szaławiła

Z Wenus dyskurs toczy.

Posrebrzane Twoje włosy,

Zakochane oczy.

W wodospadach Twych kędziorów

Będę nurzać dłonie,

Szept namiętny zaplatając

W pasma wokół skroni.

Zacałuję blaski oczu

Zanim znów dzień wstanie,

Takie będzie nasze nocne

Zwykłe całowanie.

Wśród zamszystych zagajników

Krążą cienie legend,

Stare klechdy upiorowe

Śpią nad rzeki brzegiem.

Na konarach rosochatych

wiatr gra dumkę rzewną;

W Twoim życiu moje życie

Zmieści się na pewno.^[2]