Noc gaszę świecą tańczący

W jej

Blasku cień

Kolejna kawa

Nie mogę spać

Radio coś bredzi

Wychodzę

Sam nie wiem gdzie

Skłębione chmury

Skrywają, poświatę gwiazd

W zepsutej rynnie

Chlupocze deszcz

Ostatni tramwaj, płynący pośród światła lamp

Jak ćma, jak wielka ćma

W półcieniu bramy

Jak wczoraj

Dostrzegam ją

Jak zwykle sama, ubrana w mrok

Sylwetka w deszczu

Kontur wtopiony w noc

Jak ćma, jak cicha ćma

Wzlatujemy miękko w noc

Wciąż samotni, samotni wciąż

Wciąż samotni

Cicho jak ćmy, jak na wietrze liść

Roztańczone w szarej mgle

Pośród cieni sylwetki dwie

Zwiewne jak mgła

Jak cichy szept

Noc tonie w deszczu

Płaczące, korony drzew

Horyzont z trudem dźwiga czerń

Można tak chodzić, można marzyć aż po kres

W półcieniu bramy, ostrożny, pośpieszny szept

Pójdziemy razem poprzez mgłę

Tramwaj już czeka

Popłyniemy z nim przez deszcz

Jak ćmy, lekko jak ćmy

Wzlatujemy miękko w noc

Wciąż samotni, samotni wciąż

Cicho jak ćmy

Jak na wietrze liść

Roztańczone w szarej mgle

Pośród cieni sylwetki dwie

Zwiewne jak mgła

Jak cichy szept

Dotykiem czułym jak kot

Ufny bezpieczny mrok

Nieśmiało podaję klucz, do twoich ust

Wzlatujemy miękko w noc

Wciąż samotni samotni wciąż

Cicho jak ćmy

Jak na wietrze liść

Roztańczone w szarej mgle

Pośród cieni sylwetki dwie

Zwiewne jak mgła

Jak cichy szept

Jak ćma, jak cicha ćma…^[2]