Zapomniałaś przed odjazdem

Choćby ręką dać mi znać

Uwierzyłaś w swoja gwiazdę,

Która wiedzie cię od lat.

A tymczasem na peronie

Ktoś już zaczął liczyć czas,

Który zamknął tam w wagonie

Znikającą z oczu twarz.

Nocny pociąg donikąd

Wolną drogę ma

Nocny pociąg donikąd

Pod powieką łza.

Nocny pociąg donikąd,

Jak nadziei kres

Nocny pociąg donikąd

Znowu rusza w rejs.

Świat podobno nie jest duży

Gdy podzielić go na pół

Lecz jak znaleźć kres podróży

Kiedy tyle wokół dróg

Gdy kapryśna zdarzeń rzeka

Wciąż wymyka nam się z rąk

Coraz trudniej się doczekać,

Na historii dalszy ciąg.

Nocny pociąg donikąd....^[1]