Zbrudziliśmy staroroczne dni

Trzeba oddać je do pralni by

Zmyć zdarzenia które nigdy już nie wrócą

Trzeba obrus na stół biały słać

Rzucić kartę która nie chce brać

Którą czas dni trzystu kilku zgniótł i wymiął

Nowy Rok się przecież zbliża

Nowe niesie kalendarze

Przywitajmy go przed furtką

Resztę czas pokaże

Nowy Rok się przecież zbliża

Tuszem oczy nam rozmaże

Ale wyjdą wszyscy razem

Resztę czas pokaże

Mroźnym styczniem oszołomi nas

Majem popchnie w akacjowy czas

Żółty liść jesieni wepnie w klapę

Starych ludzi wytnie portret z ram

Potem gdzieś wysiądzie w polu sam

Jak pasażer który jeździł rok na gapę

Ktoś się pewnie będzie głośno śmiał

To znów w kącie ktoś zapłacze sam

I marzenia poszybują aż do nieba

W tych marzeniach będzie jedna myśl

Którą trzeba się podzielić dziś

Żeby wreszcie w Polsce było tak jak trzeba

Nowy Rok się przecież zbliża... itd.^[2]