O Jezu Nazareński, rozwiąż rękę Swoją,

Pobłogosław sieroty, co przed Tobą stoją;

Wysłuchaj nasze prośby, nie gardź temi łzami

O Jezu Nazareński, zlituj się nad nami!

Kiedyś spełniał w ogrojcu kielich strasznej męki,

Omdlałyś potrzebował wsparcia mocnej ręki

I przybycia Anioła z pociechą dla Siebie;

O Jezu Nazareński, wspieraj nas w potrzebie.

Przez koronę cierniową na głowę wtłoczoną,

Przez skronie kolcem skłóte, krew świętą zbroczoną.

Wysłuchaj naszej prośby, nie gardź żalu łzami;

O Jezu Nazareński, zmiłuj się nad nami.

Gdy smutek nas tu trapi, to nas wspiera wiara,

Gdy zaś, o Panie, cierpień przepełnia się miara

I gnębi ucisk srogi, dręczą też zgryzoty;

Nie spuść tedy z opieki Twej biednej sieroty.

Przeniosłeś męki srogie dla Ojca w ofierze,

Umarłeś opuszczony kochając nas szczerze,

Na krzyżu Krew najdroższąś przelał do kropelki;

Niech ta męka i Krew Twa zgładzi z nas grzech wszelki.

Tyś nam Matkę zostawił przy Twej świętej męce,

Więc też potrzeby swe polecamy w Jej ręce.

Ach wspieraj naszą wiarę, wielką ufność w Ciebie

A po śmierci daj kochać Ciebie z Matką w niebie.^[1]