O Maryo, przyjm w ofierze,

Co Ci dzieci znoszą szczerze.

Serca swoje, myśli swoje,

I łez żalu czyste zdroje.

/Wszystkie smutki i tęsknoty,

Nie z przymusu, lecz z ochoty./bis

Chociaż Panią nazywamy,

Lecz jak Matkę Cię kochamy,

Jako Pani cześć oddając,

Jako Matkę Cię wzywając.

/Pani świata, rządź sługami,

Matko, zlituj się nad nami!/bis

Bo my nędzni, biedni ludzie,

Zastarzali w grzechów brudzie;

Podaj rękę, powstaniemy,

Proś za nami, ożyjemy,

/A doznawszy Twej opieki,

Będziem z Tobą żyć na wieki!/bis

Huczą lasy, szumią zdroje,

Jakby wielbiąc Imię Twoje,

Bo to Imię ukochane

Goi każdą serca ranę,

/Bo to Imię w całym świecie

Wielbi starzec, kocha dzieję./bis^[1]