co my tu mamy

to pseudo damy

pozwolę sobie z jednej

zedrzeć pokrowiec

pod którym skrywa

ropucha obrzydliwa

prawdziwe swe oblicze

bardzo nie ’ą’ i ’ę’

na swe usta żabie

grubą warstwę kładzie

w jaskrawych kolorach

szminki od „dior’a”

nie zbliżaj nosa do tego

otworu ten otwór ten otwór

to świątynia odoru

z butów sterczy słoma

literaturę zna z opracowań

lektur buraczana dama

kto rodzi się prostakiem

prostakiem przemija

choćby słoma w butach

ze złota była

bez duszy i sumienia

głośno szlocha zauważywszy

dziurę w swych

drogich pończochach

z uśmiechem patrzy w lustro

Boga się nie wstydzi

gdy do celu zmierza

po trupach swych bliźnich

z butów sterczy słoma

literaturę zna z opracowań

lektur buraczana dama

kto rodzi się prostakiem

prostakiem przemija

choćby słoma w butach

ze złota była^[2]