Ja jestem Włod,

Fordoński Włod,

Morowy ze mnie chłop.

Komuna cała wielbi mnie,

Jam dla niej światła snop.

Radość to ja, jam piękno jest,

Bawić się umiem fajnie.

A gdy me mamy uczą się,

Gaworzę sobie tajnie.

Ja słyszę „strajk”,

Rozumiemy „strajk” –

To moja kołysanka.

I pilnie przysłuchuję się,

Gdy u nich pogadanka.

A chi! A cha! A che!

Z faszyzmem się obliczę.

Ja nie chcę rygli

I nie chcę krat,

Na konto tego krzyczę.

A mama moja

I tata mój

To rewolucjoniści.

Za kraty wpakowali ich

Podli ci faszyści.

Ale im wara,

Jam Włod komuny jest,

I choć jam jeszcze mały chwat,

Nim dorosnę, będzie już

Komunistyczny nasz ład.^[1]