Wstajesz rano słońce świeci, nowy dzień

tak jak co dzień na kolanach modlisz się

prosisz Boga by nagrodził cię obficie

za twe nędzne mdłe i szare „niby życie”

dobrze wiesz, że to blef! Po co?!

Dzień po dniu zmieniasz się w błoto!

Idziesz drogą i od razu zginasz kark

twoje życie to dla innych kiepski żart

aż do ziemi cię przygniata balast trosk

gest usłużny twarz pobladła, cichy głos

dobrze wiesz, że to blef! Po co?!

Dzień po dniu zmieniasz się w błoto!

dzień się skończył leżysz w łóżku, zwykła noc

twoje sny bezbarwne są, zasnute mgłą

twoje lęki nie opuszczą cię o świcie

ciągły strach steruje twoim szarym życiem

dobrze wiesz, że to blef! Po co?!

Dzień po dniu zmieniasz się w błoto!^[2]