Znów wstaję i po omacku dotykam ściany

przechodzę poprzez pokój na wpół rozebrany

gdy docieram do lustra, to już połowa drogi

nie pozbędę się przez dzień dzisiejszy uczucia trwogi

patrzy na mnie twarz z lustra. Jej oczy niebieskie

nie dają mi zapomnieć, że ponoć jestem człowiekiem

więc odchodzę od lustra i o tym nie pamiętam

taki jestem od wczoraj. Czy to ubiór ten sam?

Oczy niebieskie mówia wprost:

wczoraj wyjątkowo aktywna noc

mrowie chodzi po głowie, światło słońca razi

nie mam tyle siły, by się patrzeć odważyć

brudne ręce od wczoraj i włosy. Dwa światy

Dnia i Nocy się łączą bez wieczornej toalety

kładę się i po omacku opuszczam swoją ścianę

ta metoda jest znana, czas zaleczy ranę

a sen wyleczy mnie i usunie spod powiek

ból, co oczy niebieskie wpychają mi w głowę

oczy niebieskie mówią wprost:

wczoraj wyjątkowo aktywna noc…^[2]