Od kul policji padają robotnicy,

Na ich rodziny potworny czyha głód

I coraz częściej pod PUPP-em(1) i w fabryce

Do czynnej walki roboczy staje lud.

Brzmi wkoło grzmiący zew,

Czerwony rwący zew,

Zwycięstwem tchnący zew –

I krzyk milionów: „Komuna górą!”

Cały świat pod rząd Roboczych Rad!

Ruszamy, bracia, już do boju

Sygnał padł!

Brzmi zew bojowy przez miasta i ulice,

Chłop na wsi chwyta za topór i za cep.

Ruszają w Polsce czerwoni robotnicy

Burżujskiej hydrze potworny uciąć łeb.

Brzmi wkoło grzmiący zew...

Wciąż nowe wieści dnie niosą i godziny,

Burżujskim światem podziemny wstrząsa huk,

Hiszpania w ogniu, Czerwone rosną Chiny,

Krwią czarną broczy Berlina twardy bruk.

Brzmi wkoło grzmiący zew...^[1]