Odra rzeka z dawna płynie,

jest zwierciadłem śląskich miast,

starym wieżom w jej głębinie

wiosna daje nowy blask.

Odro, rzeko, z twoją falą

poszła nasza krew i łza,

twoje brzegi ogień zajął,

aż wypalił się do dna.

Odro, rzeko, w dni Opola

z sobótkowym wiankiem płyń!

Kwiat się wije u twych kolan,

wstąp do morza razem z nim!

Odro, rzeko, kwiat z piosenki

do bałtyckiej grzywy wpleć.

Od rzek innych śpiewasz piękniej,

świeć opolskim wiosnom, świeć.

Odro, rzeko, w dni Opola

z sobótkowym wiankiem płyń.

Kwiat się wije u twych kolan,

wstąp do morza razem z nim.^[1]