Dobry dom musi być jak okręt,

Dobry gospodarz – jak kapitan

Gdy płyniesz przez zamiecie mokre,

Dom cię światłami z dala wita,

Nadpływa i wskakujesz w biegu,

I myślisz sobie: Dobrze jest!

I otrzepujesz się ze śniegu

Jak przemarznięty stary pies,

I zapominasz, że za oknem

Ulica lodem jest przykryta...

Dobry dom musi być jak okręt,

Dobry gospodarz – jak kapitan

Kapitan dba o urządzenia

Dryfującego statku – trampa:

Kiedy potrzeba, to wymienia

Żarówki przepalone w lampach,

Naprawia krany późną nocą,

Poprawia nadwątlone schodki,

Nikt nie wie na co, ani po co

W piwnicy głośno stuka młotkiem

Albo przychodzi po śrubokręt,

Albo pilnikiem w kuchni zgrzyta...

Dobry dom musi być jak okręt,

Dobry gospodarz – jak kapitan

Kapitan lubi mieć wygodnie,

Więc zżyma się i bardzo wzbrania,

Gdy chcą mu zabrać stare spodnie,

Żeby je wreszcie dać do prania

Aż żona musi po kryjomu

Prać, gdy on idzie do roboty

Aha, i jeszcze w dobrym domu

Muszą być dzieci, psy lub koty

A w zimie niech go zdobią sople,

A w lecie słońcem niech zakwita...

Dobry dom musi być jak okręt,

Dobry gospodarz – jak kapitan

Noc. Zamiast syren huczy sowa

Po dachu czarny kot się pęta,

Zasnęła już kapitanowa

Uśpiwszy wprzód kapitanięta

W przyjaznym i przytulnym mroku

Po uciszonym swym okręcie

Krąży kapitan z psem u boku

I sprawdza wszystko przed zaśnięciem

Podnosi misie i pantofle,

Wygładza zmarszczki na chodnikach...

Dobry dom musi być jak okręt,

Dobry gospodarz – jak kapitan!^{[1], [2]}